ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ

Τα αεροπλάνα ολόκληρης της Ευρώπης βρίσκονταν εδώ και μέρες καθηλωμένα στα αεροδρόμια λόγω της ηφαιστειακής τέφρας από την Ισλανδία. Μερικές φορές νομίζω πως ζούμε σε μια σουρρεαλιστική low budget ταινία και πώς όλο αυτό δεν είναι παρά το εύρημα του σκηνοθέτη, για να αποδώσει την κατάσταση της χώρας μας. Εγκλωβισμένοι. Ανήμποροι να αντιδράσουμε σε κάτι που άλλοι έχουν προαποφασίσει για μας, χωρίς την παραμικρή δική μας εμπλοκή.Οι "Ευτυχισμένες Μέρες" του ΔΝΤ είναι πια γεγονός!


Είναι πολύ εύκολο να παραδοθούμε στην ομφαλοσκόπηση και στην κατασκεύη δυστοπικών μελλοντικών εικόνων.Η απαισιοδοξία είναι άλλωστε στην φύση μας. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να προβλέψουμε ακόμα ούτε τα βραχυπρόθεσμα ούτε τα μακροπρόθεσμα επακόλουθα της οικονομικής κρίσης στη ζωή μας. Δεν πιστεύω ότι θα υπάρξει πρόβλημα επιβίωσης, ειδικά για την μεσαία τάξη που αποτελεί και την πλειονότητα του πληθυσμού.Αυτό που με ανησυχεί πιο πολύ είναι το ότι βλέπω να οδηγούμαστε σε πολιτιστικό μαρασμό. Και αυτό είναι τρομακτικό για όλους εμάς που τα όνειρα είναι το οξυγόνο μας και η τέχνη το καταφύγιο μας.

Ειδικότερα, τα μέχρι τώρα σημάδια μόνο ενθαρρυντικά δεν είναι. Η Εθνική Λυρική Σκηνή πάει για κλείσιμο. Όλο και μικρότερα ποσά δαπανώνται από το κράτος σε επιχορηγήσεις για το θέατρο ή τον κινηματογράφο.Οι εκδοτικοί οίκοι είναι πιο επιφυλακτικοί από ποτέ απέναντι στα έργα των νέων συγγραφέων που δεν συνοδεύονται από εγγυήσεις για καλές πωλήσεις. Πόσες ευκαιρίες θα δοθούν στους καλλιτέχνες που κάνουν τώρα τα πρώτα τους δειλά βήματα? Και πώς μπορεί να επιβιώσει ένας νέος άνθρωπος που ήδη ασφυκτιά σε μία χώρα που έχει χρεωκοπήσει?Money makes the world go round...

Η κατάσταση στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν είναι πολύ καλύτερη. To King's University της Αγγλίας καταργεί τμήματα θεωρητικών σπουδών (αναμεσά τους και της Ελληνικής Φιλολογίας) μόνο και μόνο επειδή δεν είναι οικονομικά προσοδοφόρα. Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν και στην αντίστοιχη εμπειρία της Αγγλίας από το ΔΝΤ, θα δούμε ότι μετά την παρέμβασή του, ακολούθησε η θατσερική περίοδος. Άραγε βαδίζουμε κι εμείς προς έναν "μίνι μεσαίωνα"?