Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010

ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ 2010

Χωρίς πολλή διάθεση και μην ξέροντας καν το line-up ξεκίνησα και φέτος για την μέρα της μουσικής έχοντας ελάχιστες προσδοκίες.Δεν ξέρω αν έφταιγε το bacardi καρπούζι ή τα καλά συγκροτήματα, αλλά τελικά πέρασα ΤΕ-ΛΕΙ-Α!!
Οι dustbowl εμφανίστηκαν μετά τους Μέντα (του οποίους δεν πρόλαβα, οπότε και δεν θα σχολιάσω).Χωρίς να είναι κακοί μού φάνηκαν λίγο επίπεδοι και δεν κατάφεραν να κρατήσουν το ενδιαφέρον μου. Στα θετικά της παρουσίας τους το ωραίο στυλ.Κάπου ανάμεσα στο κοινό εντοπίζω και τον Alex K από τους Last Drive.

 

Ακολούθησαν οι Electric Litany που αποτέλεσαν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη.Ο τραγουδιστής τους θομγιορκίζει υπέροχα και σε συνδυασμό με τις γοητευτικές μουσικές τους παραμορφωσεις δημιουργεί μυσταγωγική ατμόσφαιρα (εξού και το litany).Τελικά καταφένουν να αδειάσουν το μυαλό σου από κάθε σκέψη και να σε παρασύρουν στον δικό τους κόσμο...Αυτός άλλωστε δεν είναι ο ρόλος της καλής μουσικής;Και βέβαια η σονάτα του σεληνόφωτος...Πολύ ταιριαστή κάτω από ενα μισογεμάτο πια φεγγάρι.

Meannie Geanies:


Ένα δυνατό γυναικείο συγκρότημα με οργισμένες κιθάρες και αεικίνητη σκηνική παρουσία.Αν έχεις διάθεση για...ξύλο, θα σε βοηθήσουν να εκτονωθείς χορεύοντας.Αν είσαι αγόρι, θα φωλιάσουν στα όνειρα σου...

 The Boy (without Mary)
Με στίχους που χτυπάνε κατευθείαν στην καρδιά περιγράφει την εφιαλτική πραγματικότητα που εμείς ονομάζουμε ζωή. Η παραληρηματική του ερμηνεία παραπέμπει στo Ουρλιαχτό του Γκίνσμπεργκ ή ακομα και στο Ok Computer των Radiohead. Ακροβατώντας ανάμεσα στην σκληρότητα και την τρυφερότητα μιλάει για τις ζωές μας χωρίς αιδώ και με αφήνει με τα μάτια θολά.Oh boy..I fell for you...

 Την βραδιά έκλεισαν οι burger project οι οποίοι πέραν των εκκεντρικων ενδυματολογικών επιλογών τους (φόραγαν ολόσωμες χρωματιστές φόρμες εκτός του frontaman που είχε ντυθεί φυλακισμένος) αποδείχθηκαν χαρισματικοί περφόρμερς και σκόρπισαν το κεφι στο κοινό διασκευάζοντας γνωστα τραγούδια με τον δικό τους τρόπο. Δυστυχώς έπρεπε να προλάβω το μετρό και έφυγα πριν τελειώσουν.Ο απολογισμός μου είναι πολύ θετικός για την ελληνική σκηνή που κρατά καλά κρυμμένα ακόμα αρκετά διαμαντάκια της!Και του χρόνου, παιδιά!

2 σχόλια: